Το Όνομα

 


Το όνομα αυτής της πολυσυλλεκτικής ομάδας δεν επιλέχθηκε τυχαία. Αποτελεί ένα "δάνειο" απο το βιβλίο "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ" του γάλλου φιλοσόφου και κοινωνιολόγου Henri Lefebvre,  το οποίο αναλύει και διερευνά θεματικές σχετικά με τι διεκδίκηση του χώρου καθώς τις κοινωνικές προεκτάσεις αυτών των διεκδικήσεων, και γράφτηκε το 1968 λίγο πριν τις εξεγέρσεις του Μάη. Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει την προβληματική του Lefebvre  για την πόλη, αναλύοντας απόψεις, και περιγράφοντας δρασεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτήν,καθώς και μια ευρέως υιοθετούμενη στρατηγική που ο ίδιος θεωρεί ό,τι ακολουθείται. 

Η πόλη κατά το Henri Lefebvre εμπεριέχει διάφορες αντιφάσεις που μπορούν να προκαλέσουν μεταβολές, ρήξεις και μετασχηματισμούς. Η οργάνωση κέντρων εμπορίου και χώρων λήψης αποφάσεων συγκροτεί τον χώρο της σύγχρονης πόλης, αλλά ταυτόχρονα τον διαλύει η γενικευμένη εμπορευματοποίηση και οι κοινωνικοί διαχωρισμοί. 

Ακολουθώντας αυτή την ροή σκέψης, ο Lefebvre αναλύει τις κοινωνικές ανάγκες όπως αυτές εν δυνάμει εκφράζονται στον χώρο και συναντώνται και στην δική μας καθημερινότητα στα πλαίσια του Δήμου μας. Οι ανάγκες αυτές έχουν ανθρωπολογική βάση: είναι αντιθετικές και συμπληρωματικές, όπως για παράδειγμα η ανάγκη της ασφάλειας και του παιχνιδιού, της ενότητας και της ποικιλίας ή της διαφορετικότητας, της ανεξαρτησίας ή της απομόνωσης και της επικοινωνίας. Και τέλος η συνδέση της ανάγκης της δημιουργικής δραστηριότητας με την φαντασία, και με τις δραστηριότητες αναψυχής. Το δικαίωμα στην πόλη λοιπόν, αναφέρεται σε μια συνολική πραγματικότητα και δεν περιορίζεται στενά στα όρια μιας πόλης. 

Είναι το δικαίωμα των πολιτών και των κοινωνικών ομάδων (κοινωνικά δίκτυα και σχέσεις) να βρίσκονται και να συμμετέχουν σε όλα τα δίκτυα και πεδία επικοινωνίας και ανταλλαγών, στα κέντρα αποφάσεων, δύναμης και γνώσης αλλά και το δικαίωμα να αλλάζουν τον τόπο τους σύμφωνα με τις επιθυμίες τους. Είναι το δικαίωμα συνάντησης και συγκέντρωσης, το δικαίωμα να ικανοποιούνται ανάγκες που εκφράζονται στον χώρο, όπως η ανάγκη της κοινωνικής ζωής, το δικαίωμα στην ανανέωση της ζωής, του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας. 

Ο όρος «δικαίωμα στην πόλη» επικυρώνει την άρνηση απομάκρυνσης από την πραγματικότητα και από τον τρόπο λήψης αποφάσεων. Αυτό εξαρτάται από μια βασική ιδιότητα του Δήμου: τη δυνατότητα συνύπαρξης και οριοθέτησης όλων αυτών που μπορούν να δημιουργηθούν και να παραχθούν μέσα στο Δήμο, την ταυτόχρονη πιθανή συνάντηση όλων των αντικειμένων και των υποκειμένων. Με την αρμονική συνύπαρξη και την αλληλεγγύη θα αναδειχθεί πάλι ο Δήμος ως έργο, δηλαδή θα επιτρέπει πολλαπλές χρήσεις του χώρου, θα χρησιμοποιεί την φαντασία ως δύναμη μετασχηματισμού και γενικά θα αποτελεί μια διαδικασία ανθρώπινης χειραφέτησης. Ο πολίτης είναι πολυσήμαντος και ικανός για σύνθετες και διαφανείς κοινωνικές σχέσεις.

Η έννοια του ονόματος «Δικαίωμα στην Πόλη» στο σύνολό του μπορεί να θεωρηθεί ουτοπική, αλλά μόνο με αύξηση του κοινωνικού πλούτου και βαθιές αλλαγές στις κοινωνικές σχέσεις, μπορεί να διασφαλισθεί το Δικαίωμα στην Πόλη.